به گزارش خبرگزاری حوزه، در بهار قرآن، پرونده «فانوس رمضان» به همراه شرح کوتاه و کاربردی از آیات قرآن کریم با بیان حجت الاسلام والمسلمین علی زارعی، استاد حوزه و کارشناس علوم قرآنی را میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بسماللهالرحمنالرحیم؛ در خدمت جزء بیست و پنجم از قرآن کریم هستیم؛ شامل پنج سوره و ۲۴۶ آیه. همه در مکه نازل شدند و سورهها هم همه با «حم» شروع میشوند: سورههای مبارکه فصّلت، شوری، زخرف، دخان و جاثیه.
موضوع این سورهها، چون در مکه نازل شدهاند، بحث اصول دین است؛ بیاثر بودن مخالفت با قرآن، بیان چرایی نزول وحی به پیامبران، مبارزه با عقاید باطل و لزوم تصحیح اعتقادات، و اشاره به سرانجام بسیار تلخ برای بیتوجهان به قرآن در دنیا، و بالاخره هلاکت انسان که نتیجه تکذیب عمدی آیات الهی و بیاعتنایی به آنهاست؛ در این سورهها مورد توجه قرار گرفته است.
در سوره مبارکه زخرف، آیه ۳۳ و ۳۴، میخوانیم که میفرماید: «اگر تمکّن کفار از مواهب مادی سبب نمیشد که همه مردم امت واحد و گمراهی بشوند، ما برای کسانی که به خداوند رحمان کافر میشدند، خانههایی قرار میدادیم با سقفهایی از نقره و نردبانهایی که از آنها بالا روند». خداوند دارد بیارزشی طلا و نقره و مادیات دنیوی را در این آیات به من و شما تذکر میدهد.
بعد ادامه میدهد در آیه ۳۴ که: «و برای خانههایشان درها و تختهایی زیبا و نقرهای قرار میدادیم که بر آنها تکیه کنند و انواع زیورها؛ ولی تمام اینها بهره زندگی دنیاست. آخرت نزد پروردگارت از آنِ پرهیزکاران است و هر کسی از یاد خدا رویگردان شود، مطمئناً شیطانی را به سراغ او میفرستیم، پس همواره قرین او خواهد بود؛ و آن شیاطین این گروه را از راه خدا مطمئناً باز خواهند داشت، در حالی که آن گروه فکر میکنند که هدایتیافتگان حقیقی هستند و دیگران گمراه هستند».
خیلی این مسئله باید مورد توجه قرار بگیرد؛ خیلیها ارزش را در مادیات میدانند، نگاه قرآن این نیست.
مناسب است که بحث بازگشت آثار عمل به عامل و اتحاد عمل و عامل، در تلاوت این جزء از قرآن مورد توجه قرار بگیرد.










نظر شما